Ҷанг дар Доаб, 2 апрели 1526

Ҷанг дар Доаб, 2 апрели 1526



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Ҷанг дар Доаб, 2 апрели 1526

Ҷанг дар Доб аз 2 апрели соли 1526 як ғалабаи ночиз дар макони номаълуме буд, ки Бобур як отряди артиши Иброҳим Лодиро, ки аз рӯдхонаи Ҷумна ба Доб фиристода шуда буд, шикаст дод.

Роҳи Бобур ба сӯи Деҳлӣ ӯро дид, ки ӯ ба Сирҳинд ва сипас ба Амбала меравад ва писараш Ҳумоюнро барои шикаст додани қувва аз Ҳисор-Фирӯза дар 26 феврали соли 1526 мефиристад. Аз Амбала лашкар ба ҷануб ба Шоҳобод, сипас ба шарқ ҳаракат карда то дарёи Ҷумна дар муқобили Сарсава мерасид. Ҳамзамон Иброҳими Лодӣ, Султони Деҳлӣ, лашкари худро ҷамъ карда буд ва оҳиста аз шимол аз Деҳлӣ пеш мерафт ва дар ниҳоят дар ҷое дар наздикии Панипат хайма зад. Дар охири моҳи марти соли 1526 Иброҳим тасмим гирифт, ки як нерӯи хурдеро дар саросари Ҷумна ба Доб (минтақаи байни Ҷумна ва Ганг) фиристад. Ин қувва аз 5000-6000 нафар иборат буд, ки таҳти фармондеҳии Довудхон ва Ҳотимхон буданд ва тақрибан нисфи тамоми артиши Бобурро ташкил медод.

Бобур инро дар ҳоле ки ду рӯз дар ҷануби Сарсаво буд, фаҳмид ва тасмим гирифт, ки ба он сӯи рӯдхона нерӯи ҳуҷумкунанда фиристад, то ба ин отряд ҳамла кунад. Қисми рости ӯ рӯзи 26 феврал пирӯзӣ ба даст оварда буд ва аз ин рӯ вай ин дафъа боли чапи худро ҷудо кард ва бори дигар бо як қисми марказ тақвият дод, бинобар ин шояд ду артиш тақрибан ба як андоза баробар бошанд. Одамони Бобур нимарӯзи 1 апрел аз Ҷумна убур карданд ва дар нимаи дуввум ба ҷануб пеш рафтанд.

Ҳангоми танаффуси 2 апрел одамони Бобур ба урдугоҳи душман расиданд. Чунин ба назар мерасад, ки Довуд Хон ва Ҳотимхон пеш аз он ки мардони худро ба як сафи мувофиқ табдил диҳанд, ба ҳайрат афтоданд ва ҳамла карданд. Одамони Бобур зуд муқовимати худро шикастанд ва одамони Иброҳимро то он даме ки дар муқобили лагери асосии Иброҳим қарор гирифтанд, таъқиб карданд. Ҳотим Хон яке аз 60-70 маҳбусон буд, ки ҳамроҳ бо 6 ё 7 фил буд. Чӣ тавре ки пас аз ҷанг дар рӯзи 26 феврал аксари маҳбусон ба қатл расонида шуданд, боз барои фиристодани огоҳӣ ба одамони Иброҳим.

Пас аз ин пирӯзӣ Бобур пеш рафтанро идома дод ва 12 апрел ба Панипат расид. Пас аз он, як чизи мухолиф ба вуҷуд омад, пеш аз он ки Иброҳим ниҳоят ба ҳамла ба лашкари хурди Бобур шурӯъ кард ва ба Бобур имкон дод, ки пирӯзии муҳимтарини худро дар Панипат дар 21 апрели 1526 ба даст орад.


Ҳисоботи ҷанг # V - PANIPAT 1526 (аз нав анҷом дода шуд)

Панипат ҳамчун тавсиф шудааст гардиши таърихи Ҳиндустон дар тӯли 300 сол.Ва достони он дар аввалин ҷанги бузурги соли 1526 оғоз меёбад. Пас аз суқути сайидҳо, сулолаи афғонии лодӣ қудратро дар Деҳлӣ ба даст овардДар ин вақт қудрати султоният ба таври назаррас коҳиш ёфт, гарчанде ки султон метавонист ба захираҳои назаррас фармон диҳад.Иброҳим Лодман, ҳокими сеюм буд бо ашрофзодагон маъқул нест барои таъқиб ва қатли ӯ аз ашрофони қадим.Доулотхон аз ҷони худ тарсида ба Зоҳируддин Бобур, подшоҳи Темуриёни Кобул муроҷиат кард. Ба назар мерасад, ки Бобур Лодиро мағлуб хоҳад кард, ғорат ва тарк хоҳад кард, аммо Бобур ақидаҳои гуногун дошт.

Бобур, Темур ва Чингизхон авлодларидан бўлган темурий шаҳзода ибтидо подшоҳии Фарғона -яке аз минтақаҳои брекавиро пас аз пош хӯрдани империяи як замон тавонои темуриён ба мерос гирифта буд. Сафавиён Эрон ва The Узбекхо аз осиёи марказӣ.Дар байни онҳо фишурда шудааст Бобур барои зинда мондан мубориза мебурд. Самарқандро 3 маротиба аз даст додан ва аз даст додан ӯ дар ниҳоят соли 1504 ба Кобул кӯчид ва дар он ҷо пойгоҳи мустаҳкам сохтанист. Маҳз дар ҳамин ҷо бо Ҳиндустон тамос гирифт ва солҳои 1504 то 1524 дар саросари шимолу ғарб сарҳад 4 маротиба.Ҳадафи асосии ӯ дар ин вақт ба мавқеи худро дар Афғонистон мустаҳкам кунад бо шикастани қабилаҳои саркаши исёнгари минтақа, хусусан Юсуфзайҳо. Аз орзуҳои худ дар бораи бозпас гирифтани Самарқанд дар соли 1512 даст кашида, ҳоло дар шарқи Ҳиндустон империяи нав орзу мекардДар Бобурнома ӯ менависад, ки чун замоне ин қаламравҳо бо тимурлан забт карда шуданд, вай ҳис кард, ки ин ҳаққи табиии ӯст ва ӯ тасмим гирифтааст, ки онҳоро дар сурати зарурат бо зӯрӣ ба даст орад. ин имконият.

(Ҳиндустон 1525 & amp Хатти ҳуҷуми Бобур - Султонияти Деҳлӣ ва Раҷпутҳо дар зери Рана Санга ду қудрати бузург дар шимоли Ҳиндустон буданд.)​

Бобур соли 1524 ба Лоҳури Панҷоб оғоз кард аммо дарёфт, ки Даулатхон Лодиро нерӯҳои фиристодаи Иброҳим Лодӣ берун кардаанд. Вақте ки Бобур ба Лоҳур расид, лашкари лодӣ берун омад ва шикаст хӯрд. Бобур ду рӯз Лоҳурро сӯзонд, сипас ба Дипалпур раҳсипор шуд ва Аламхон, амаки дигари исёнгари Лодиро ба ҳайси губернатор таъин кард. Пас аз он ки ӯ барои ҷамъ кардани арматура ба Кобул баргашт, Аламхон зуд сарнагун шуд ва ба Кобул гурехт. Дар ҷавоб Бобур ба Аламхон лашкар фиристод, ки баъдтар бо Доулотхон пайваст ва тақрибан бо 30 000 сарбоз Иброҳим Лодиро дар Деҳлӣ муҳосира карданд. Ӯ онҳоро мағлуб кард ва лашкари Аламро ронд, Бобур фаҳмид, ки Лодӣ ба ӯ иҷозат намедиҳад, ки Панҷобро ишғол кунад. 1525 йил ноябрда Бобур ўзи истаган империяни забт этиш учун кучга кирди.Дар гузаронидани барӯйхатгирии аҳолии Ҳиндустон вай маълум шуд қувваҳои асосии мубориза бо шумора 12,000.Ин рақам вақте афзоиш меёбад, ки он ба гарнизони ӯ дар Панҷоб ва баъзе иттифоқчиён ё зархаридони маҳаллӣ дар гирду атроф ҳамроҳ мешуд 20,000 дар Panipat.Даромадан ба Сиалкот ӯ ба Амбала кӯчид ва хадамоти иктишофии ӯ ба ӯ ҳушдор дод, ки Ҳамидхон мехоҳад қувваи Лодиро бо контингент тақвият диҳад, ӯ писарашро фиристод Ҳумоюн дастаи худро дар Ҳисор Фирӯза мағлуб мекунадАрмия аз Амбала ба ҷануб ба Шаҳобод, сипас ба шарқ ҳаракат карда, ба дарёи Ҷумна дар муқобили Сарсава расид.

Ҳамзамон Иброҳими Лодӣ, Султони Деҳлӣ, лашкари худро ҷамъ карда буд ва оҳиста аз шимол аз Деҳлӣ пеш мерафт ва дар ниҳоят дар ҷое дар наздикии Панипат хайма зад. Дар охири моҳи марти соли 1526 Иброҳим тасмим гирифт, ки як нерӯи хурдеро тавассути Ямуна ба Доб (минтақаи байни Ямуна ва Ганг) бифиристад. 26 феврал ҷиноҳи рости ӯ пирӯзӣ ба даст овард ва аз ин рӯ вай ин дафъа боли чапашро ҷудо кард ва бори дигар бо қисми марказ тақвият дод, бинобар ин эҳтимол ду артиш тақрибан ба як андоза баробар бошанд. Одамони Бобур нимарӯзи 1 апрел аз Ҷумна убур карданд ва баъд аз зӯҳр ба ҷануб пеш рафтанд. Дар танаффуси рӯзи 2 апрел Бобур ба урдугоҳи душман расид. Чунин ба назар мерасад, ки Довуд Хон ва Ҳотимхон пеш аз он ки мардони худро ба як сафи мувофиқ табдил диҳанд, ба ҳайрат афтоданд ва ҳамла карданд. Одамони Бобур зуд муқовимати худро шикастанд ва одамони Иброҳимро то он даме ки дар муқобили лагери асосии Иброҳим қарор гирифтанд, таъқиб карданд. Ҳотим Хон яке аз 60-70 маҳбусон буд, ки ҳамроҳ бо 6 ё 7 фил буд. Чӣ тавре ки пас аз ҷанг дар рӯзи 26 феврал аксари маҳбусон эъдом шуданд, боз барои фиристодани огоҳӣ ба одамони Иброҳим.

Баъди ин ғалаба Бобур ба пеш ҳаракат карда, 12 -уми апрел ба Панипат расид ва дар ин ҷо Бобур дар бораи шумораи бузурги артиши Лодӣ хабар гирифт ва ба чораҳои дифоӣ шурӯъ кард. эътимод ба лашкарҳояш, ки асоси онро собиқадорони ҷанги сахт, дӯстони вафодор ба ӯ тавассути ғафс ва борик ташкил медоданд.Инчунин Иброҳим Лодӣ бо мардонаш муносибати хуб дошт ва бо онҳо баробар муносибат мекард. ихтилоф дар сафҳо.Ҳатто маҷбур шуд, ки барои тақвияти сарбозонаш ба тақсими сарват муроҷиат кунад ва ваъдаи бештар дод. командири бетаҷриба ва хеле бефоида, ки баъзе ашрофзодаи афғонҳоро нороҳат мекард. Барои ҳашт рӯз Ҳарду лашкар рӯ ба рӯ истода буданд бидуни як иқдоми қатъӣ.Ниҳоят бобур дар кӯшиши латукӯб ба ҳамла ба ӯ фармон дод а рейди шабона аз ҷониби 5000 аспсавори интихобшуда.Аммо ҳамла хеле суст шуд ва муғулҳо андаке наҷот ёфтанд.
Лоди аз муваффақияти худ шод шуда, акнун ба пешвози қувваҳои Бобур дар майдонҳои Панипат пеш рафт.

Қӯшунҳои султонии Деҳлӣ доштанд чун анъана дар атрофи савора асос ёфта буд.Ба ин илова фили ҷанги Ҳиндустон илова карда шуд Фил ва асп 2 сутуни қувваҳои ҳарбии султониро ташкил додандАртиш ба як сохтори квази-феодалӣ асос меёбад. Нерӯи хурди марказӣ таҳти назорати мустақими Султон дар Деҳлӣ бо шумораи зиёди контингентҳое, ки аз ҷониби саркардагони мухталифи афғон ё Ҷагирдарҳо, инчунин Ҷагирдарҳо (туркҳо) ва боҷгирону мардикорони феодалӣ оварда шудаанд (асосан пиёдагардон). Тӯби тӯпхона набуд ва аскарони пиёда хеле нерӯи туп буданд. Иброҳим Лодӣ дар ин вақт дар кӯшиши мутамарказсозӣ иштирок мекард, ки дар байни сарварони ӯ маъруф набуд. Артиши Лоди дар Панипат метавонад тақрибан 50,000 мард ва 400 филҳои ҷангӣ ҳисоб карда шавад.Шояд 25 000 нафари онҳо савораи савораи вазнинро асосан афғонҳо ташкил медоданд, ки боқимондаҳои феодалӣ ё зархаридони арзишашон камтар буданд.

Савораи вазнин -
Дар афғонҳо мардуми даштӣ набуданд ва аз ин рӯ камонварии аспиро азхуд накардаанд.Аммо онҳо такя мекарданд савораи зарбаи вазнин Ҳамчун асоси қудрати низомии онҳо. Дар боло таҷҳизоти лансери вазнини афғонӣ фиристодашуда нишон дода шудааст. Дар тарафи чап як пӯшидани зиреҳи гибридии гибридии табақи занҷираи рӯз аст. Дар тарафи рост зиреҳи ламелии оҳанин аст. Ҳарду дар истифода мебуданд , гарчанде почта бартарӣ медошт.2 дар расми дуввум а лансери маъмулии почтаи афғонӣ Онҳо душмани шубҳанок буданд ва дар зери Шершоҳ исбот карда метавонистанд, ки мизҳоро ба рӯи муғулҳо ба осонӣ гардонанд.

Иброҳим Қувваи асосии зарба 400+ филҳои зиреҳпӯши ӯ буд.
Силоҳи даҳшатбор ва инчунин қалъаи мобилӣ, ки дуруст истифода мешуданд, як мушкили бузург буданд махав ва 2-3 аскари пиёда савор шуданд Бар зидди ҳуҷумҳои қаблии муғулистон ба султонати Деҳлӣ дар зери хилҷиён, омезиши филҳои зиреҳпӯш ва савораи султонӣ ҳатто барои муғулҳо аз ҳад зиёд исбот карда буданд. надорам - Тупҳо.

АУСТЕРЛИЦ

Аъзои калон

КУШУНХОИ МУКОБИЛ - ДАВОМ ДОРАД

Маълумоти султанат:
Иқлими намии Ҳиндустон, таъсири камонварӣ ва ҳузури ҳукмронии филҳои ҷангӣ имкон намедиҳад, ки аскарони пиёда ё зиреҳпӯшҳои зиреҳпӯш дар таркибҳои пурпечутоби дар Аврупо ҷойгиршуда пиёдаҳои зиреҳпӯш зиёд бошанд. аскарони пиёда,худи аскарони пиёда дар назари паст нигоҳ дошта мешаванд дар давраи худ.
1. Сардорони афғон мебоист ҳамроҳ бо устодони савори худ меоварданд, Аскарони пиёдаи пои қабилавӣ бо ассортимент силоҳ, аз ҷумла табар, шамшер ва найза мусаллаҳ аст.
2.Мусалмонони пиёдагард ки бо камон ва шамшери таркибӣ мусаллаҳ аст. (нигаред ба боло)
3.Андозҳои феодалӣ Буми Умуман ҳеҷ зиреҳ, камонбанди анъанавии бамбукӣ (пасттар аз камони таркибӣ, вале пойдортар ва ба даст овардан осонтар) ва калимаи васеъ.Мириён метавонад зиреҳ дошта бошад.

Тактикаи Афғонистон:

Ташаккули ҷанг аз иборат буд дивизияҳои анъанавии панҷкарата - авангард, рост, чап, марказ ва ақиб. Султон дар марказ бо ҷасади баргузидаи савора истода буд.Ҳамлаҳо ва ҳамлаҳои шабона маъмул буданд .Афғонҳо тактикаи ҷангии худро дар атрофи қувваҳои зарбаи зарбаи филҳо ва саворони вазнини онҳо. Қувваи бераҳмона дар ҳамлаҳои оммавии фронталӣ Бинобар ин дар даштҳои ҳамвор унсурҳои калидии нақшаи Иброҳим Лодӣ буданд. Қисми зиёди ин артиш контингентҳои феодалӣ аз ашрофони мухталиф буданд, бинобар ин онҳоро парранда накарданд ва ба ҳамкорӣ бо тамоми бадан таълим надоданд ва аз набудани Бо вуҷуди ин, онҳо хуб муҷаҳҳаз ва далер буданд, агар набудани интизоми бобуридҳои собиқадор.Онҳо инчунин дар бораи тактикаи тулугмаи Осиёи Марказӣ тасаввуроте надоштанд.

Лашкари Бобур аз иборат буд туркҳо, муғулҳо, эрониҳо ва афғонҳо.Ин ҳамчун як ветерани аслӣ ки дар тӯли зиёда аз даҳ сол дар паҳлӯи ӯ маърака мекард ва аз ин рӯ лашкарҳо ва фармондеҳон эътимод доштанд ва бо ҳамдигар ошно буданд. унсури баробарӣ Дар он ҷо ҳар як сарбоз метавонад бо Бобур хӯрок бихӯрад ё дар бораи тактика дар муқоиса бо зинанизоми сатҳӣ дар лашкари султонат ақидаи худро баён кунад. .Артиш дар хатҳои темуридӣ -воҳидҳои 10,50,100,500,1000 ташкил карда шуда буд.Лашкари Бобур дар Шумораи Panipat 15,000-20,000 мардон буд.
Қисми асосии онҳо савораи темуридӣ мебошанд, ки бо илова карда шудаанд тирандозони турк бо қулфи гӯгирд ва тӯпҳо-то ба ҳол як хусусияти номаълум дар майдони набардҳои Ҳиндустон.

Аскарони савора маркази артиши муғул буданд, ки аспсаворони Бобур аз онҳо иборат буданд Камонварони асп - асосан муғулҳое, ки аз Муғулистон дар Осиёи Марказӣ ҷалб шудаанд ва устодони ҷанги даштӣ, инчунин туркҳо ва савораи ҷанги вазнинҲатто аспсаворон дар артиши муғул зиреҳи пурра доштанд.Зиреҳи ламелларӣ дар баробари зиреҳҳои гибридии плитаи занҷирӣ васеъ истифода мешуд((ба истилоҳ зиреҳи "оина"). Расми аввал дар болои он савораи савораи бобуридро бо истифода аз найза, шамшер нишон медиҳад. Онҳо одатан дар зери куртаи болопӯш дар боло ҷомаҳои почта мепӯшанд. Дар тарафи рост аспсавори сабуке бо скимитар аст. Тасвири дуввум дар болои савора нишон медиҳад дар зиреҳи лампавӣ ва найза дар тарафи чап, ӯ комилан қодир аст ҳамчун камонвари асп амал кунад. Дар тарафи рост савораи вазнини зиреҳи почта (почта барои муборизаи наздик бештар мувофиқ аст) бо шамшери рост ва табар аст.

Мугул аспсавор дар зиреҳи пурра ва камони таркибӣ ба паҳлӯяш.
Маҳсули ҷанги даштӣ камонварони асп буданд сабаби асосии бартарияти лашкари бодиянишин дар асри савора ва яке аз намудҳои муассиртарини лашкар дар таърихи ҳарбӣ.Ҳарчанд афғонҳо аспсаворони аъло доштанд, аммо онҳо ба аспсаворони вазнини почта бар камонкашон такя мекарданд. Онҳо устодони камин, рейд ва ақибнишинӣ буданд. марговартарин силоҳи муғулӣ камони таркибии турко-муғул буд.Умуман қодир аст 3 маротиба тезтар аз гугирд тир занад, ки он дар дасти камонварони собиқадори собиқадор буд дар тӯли 20 сония 6 тирро оғоз кунед.Ин то 70-100 ярд дақиқ буд ва то 200 ярд хатарнок буд. Бобур камонварони аспашро ба паҳлӯҳо ва дар назди артиши худ ҳамчун экран кор мекард.

Аскарони пиёдаи Бобур аз 2 навъи асосӣ иборат буданд.Футболчиён бо камонҳои таркибӣ мусаллаҳанд ва силоҳи дуввум ва муҳимтар аз ҳама Мушкетерҳои гӯгирдТаносуби камонварон ба гугирдбозон 4: 1 буд. Ҳарду силоҳ тақрибан ҳамон як диапазони самараноки 100 ярд доштанд. камонварон суръати оташро қариб 3 маротиба зиёдтар доштанд, дар ҳоле ки қуттиҳои гӯгирд воридшавии зиреҳи бемисл ва марговар доштанд, ки қодир аст асп ё ҳатто як филро дар роҳаш боздорад. Туфанг ё Бундукчи ва истифода бурда а ҷомаи муҳофизатӣ ҳамчун сарпӯш Ҳангоми паррондани силоҳ. Гугирдҳо дар хидмати Бобур асосан асли турк буданд.

Силоҳҳои чангӣ дар Осиёи Марказӣ аз ҷониби муғулҳое, ки онҳоро аз Чин оварда буданд, муаррифӣ карда шуданд, аммо инҳо асосан дастгоҳҳои муҳосира буданд. лашкарҳо ба рақибони сафавиашон шикастҳои ҳайратангез оварданд, ки дар як барномаи суқут худро бо яроқи мушобеҳ муҷаҳҳаз карданд.Бобур, ки дар он замон бо таҳаввулоти низомии сафавӣ робитаи наздик дошт, эҳтимолан ин силоҳҳоро низ ҳамин тавр ба даст овардааст.

Бобур дар таърихи ҳарбии Ҳиндустон бо як давраи нав оғоз кард чорй намудани артиллерияи сахрой ки ӯ барои таъсири харобиовар истифода мебурд.Чор модели асосӣ аз ҷониби Бобур истифода мешуданд зарб-зан, (тупи сабук), казан, (тупи вазнин), казан-и бозорг (таппончаи муҳосира) ва фирингӣ (таппончаи чархзананда/зидди пиёда) бо танҳо 2 навъи аввал дар артиллерияи Банипуртанҳо як зарбаи сангӣ.Санг арзон ва фаровон буд, аммо истеҳсоли тӯбҳои тупи сангӣ меҳнати зиёдро талаб мекард. Металл гаронтар буд, аммо сохтани металл хеле осонтар буд. Снарядҳои сангӣ мисли металл зич набуданд ва ба ҳадаф камтар энергия интиқол медоданд, аммо онҳо инчунин метавонанд ҳангоми зарба пора -пора шуда, партовҳои марговарро ҳамчун таъсири дуввум ба вуҷуд оранд. Ҷангҳои металлӣ як бартарии хеле муҳим доштанд - онро метавон холӣ кард. Ҳангоми холӣ мондан чунин снарядҳо сабуктар буданд ва метавонистанд ба масофаи дуртар бираванд. Ҳангоме ки онҳо бо хокаи таппонча бор карда мешуданд, онҳо метавонистанд дар натиҷаи зарба таркиш кунанд.Бобур дар Панипат 20 туп дошт.

Тактикаи Бобур дар Панипат таъсири а омехтаи 2 анъанаи низомӣ - усмонӣ ва муғул -тимурид.Истифодаи аробаҳои вагонҳо ҳамчун муҳофизати майдони ҷанг бори аввал аз ҷониби шӯришгарони ҳусит дар Аврупо таҳти Ян Зизка кашф карда шуда буд, гарчанде ки венгерҳо онро ба усмонӣ интиқол додаанд, ки онро маркази системаи тактикии худ гардонидаанд - Табур Ченги(ҷанги лагерӣ) .Ҳатто пештар усмонҳо пиёдагардонро дар маркази паси муҳофизатҳои табиӣ истифода мебурданд, то ки ҳамчун канори болҳои савораи сайёр, муҳофизи пешакӣ ва захира ба қафо, ки дар Никополис нишон дода шуда буд, амал кунанд. хати ароба-вагон ба онхо имконият дод, ки мудофиаи сунъй созанд Ин тактика барои таъсири харобиовар нисбат ба сафавиҳо дар соли 1514 ва бар зидди гуруснагӣ дар Мохакс дар соли 1526 истифода мешуданд. тавассути тупчиёни туркии худ, ки Бобур бо ин низоми ҷанг ошно шудааст.

Дар зер- дар болои усмонӣ Табур ҷанги.Қуттиҳо бо сояҳои диагоналӣ -Кавалри.Сояҳои убур -Пиёда.Ранги сабук савораи сабук ё аскарони пиёдаро нишон медиҳад.Акинчӣ Аскарони савораи сабук ҷойгиршавии маркази усмониро нишон медиҳанд, душманро ҷанҷол мекунанд ва ӯро ба ҳамла ба маркази усмонӣ тавассути таъқиб ва ақибнишинӣ ҷалб мекунанд. Азап аскарони пиёда дар паҳлӯҳо ва навнишинон бо мушакҳо дар марказ, тупҳо дар болои хатти вагон паҳн шудаанд.Сипаҳис дар ҳар ду бол .. инҳо ҷанги асосии мобилиро анҷом медиҳанд, то душманро канор гузоранд ва ӯро ба даруни даруни пеш тела диҳанд Январия ва тупҳо, ки онҳоро даравидан мумкин аст. Умуман захираи сипаҳҳои бештар дар ақиб дар ҳар як бол. Дар охир Султон бо лашкари хонаводаи шахсии худ - капикулу сипаҳиён ва муҳофизи пиёда интихобшуда ҳамчун захираи охирин. Истифодаи аробаҳо дар ҷанг низ номида мешавад Араба.

Дар тулугма тақсим карданро дар назар дошт а қувваи хурдтар ба воҳидҳои тобеъ дар дохили шӯъбаҳои анъанавӣ барои идоракунии беҳтар ва чандирӣ. Шӯъбаҳои хеле мобилии росту чап қувваҳои душманро, хусусан тавассути кор фармудани ҷонибҳои канор, аз байн бурданд. стандарти ҷангии Осиёи Марказӣ, ё ясол, ба чор қисмати асосӣ тақсим карда шуд - иравул (Ҳаравал) ё авангард, гул (Кол) ё марказ, чадавул ё муҳофизи пушти сар ва ҷарангард ва барангард- канори чап ва рост. Ҳангоми густариши аввали империяҳои туркӣ ва муғулӣ ин воҳидҳо қариб танҳо аз аскарони савора иборат буданд, аммо чун ин давлатҳо ва ҳокимони онҳо торафт нишасттар мешуданд, шумораи бештари аскарони пиёда пайдо шудан мегирифтанд.

Дар авангард асосан аз савораи сабук ва аскарони пиёда иборат буд. Он барои кашф ва задухӯрд масъул буд. Авангард аслан ҳамчун А. амортизатор барои марказ, бо истифода аз тактикаи тирандозӣ ва тирандозии мушакӣ барои суст кардан ва халалдор кардани ҳамлаи фронтии савора, аскарони пиёда ё фил. Вақте ки онҳо сахт фишор меоварданд оҳиста -оҳиста замин дод ва афтод, то бо қувваи асосӣ ҳамроҳ шавад.Дар муқобили душманони камтар хашмгин онҳо вазифадор буданд, ки пас аз он ҳамлаҳои таҳқиромез анҷом диҳанд ақибнишинии тарҳрезишуда, ки барои ҷалби рақиб ба тамос шавад бо марказ ва барои осебпазирии онҳо аз ҳад зиёд ва манёврҳои канор.

Дар марказ ҷузъи калонтарин буд Он штаб ва муҳофизи фармондеҳро дар бар мегирифт. Он метавонад дар якҷоягӣ бо авангард ба ҳамлаи фронталӣ тоб орад ва душманро барои лифофа аз паҳлӯҳо мустаҳкам кунад. Он инчунин қодир буд амали зарбаоварро ҳамчун зарбаи аввал ё ҳамлаи муқобил анҷом диҳад. Посбони паси он хурдтар буд ва метавонад ҳамчун захира амал кунад, аммо умуман бағоҷро муҳофизат мекард.

Қисмҳои канорӣ вазифаи махсустарин ва серталабтарин доштанд. Онҳо барои иҷрои амалиёт масъул буданд тулугме, ё манёврро иҳота кардан (Ин истилоҳ инчунин барои тавсифи контингенти сарбозоне, ки барои иҷрои ин тактика масъуланд, истифода мешуд). Ин гурӯҳҳо буданд иборат аз танҳо савораи сабуки хуб омӯхташуда, хусусан камонварон. Вазифаи онҳо давидан дар паҳлӯҳои лашкари мухолиф ва ба қафои он буд, вақте ки бо қувваи асосӣ машғул буд. Вақте ки лашкар ба душмане, ки дар ҳолати истодан ё қафо меистод, наздик мешуд, қисмҳои канорӣ аксар вақт ҳангоми оғоз шуданашон аз ҷисми асосӣ пеш мерафтанд. Маневри иҳотаи онҳо, ба тавре ки тамоми формация шакли худро тағир дод, ки ба ҳилоли аҳзоб бо нуқтаҳояш нигаронида шудааст.Бобур дар набардҳояш бо узбакҳо нозукиҳои ин техникаро омӯхтааст. Вай дар Бобурнома -

Ҳангоме ки тактика махсусан дар замони Темур мураккабтар мешуд воҳидҳои калон ба зергурӯҳҳо тақсим карда шуданд ки метавонад мустақилона кор кунад. Дар расм муғули стандартӣ тулугма ташаккул бо нишон дода мешавад қаравал таҳқиқи скаутҳо, авангард, ҷиноҳи рост ва чапи иборат аз аскарони пиёда дар пеш ва аскарони савора ба қафо. Бемалол Захираҳо дар паси ҳар як канор. Тулугма ҳизбҳои flanking дар канори шадид Кол аст ба 3 дивизия тақсим мешавад -Захираи иборат аз муҳофизи фармондеҳ, Дивизияи марказии рост ва дивизияи чапи марказӣ.Ҳимоятгарон лагерро муҳофизат мекунанд: Ҳам болҳои ҷарангҳар ва ҳам Барангҳар кӯшиш кунед, ки аз канори муқобили худ берун барояд, дар ҳоле ки ҳизбҳои тулугма лифофаи васеъро иҷро мекунанд,марказ ва авангард ҳамчун як нерӯи пешбаранда амал мекунанд, ки онҳо метавонанд ба муқобили фронт ҳамла кунанд. ё ба ҳаракатҳои канор ҳамроҳ шавед.Ҳамин тавр маркази чап ва маркази рост метавонад болҳоро мустаҳкам кунед ё ҳангоми ишғоли ҳаракатҳои чархдор бар зидди паҳлӯҳои душман мавқеъҳои аз ҷониби савора болҳои холӣшударо ишғол кунанд.
Бобур барои иҷрои маневрҳои мураккаб савораи худро мунтазам парма мекард.

Дар омезиши ин 2 системаи шабеҳи тактикӣ дар Бобур дар Панипат кор мекард.

ОЯНДА: ҶАНГИ ПАНИПАТ


Ҷанги До Аб

Дар Ҷанги До Аб 25 майи соли 2011 дар вилояти Нуристони Афғонистон баргузор шуд. Дар набард як взводи разведкавии батальони 1, полки 133 -уми пиёда, Артиши ИМА, 20 сарбози афғон ва ду оператори Ҳизби Назорати Ҳавоии Тактикии Нерӯҳои Ҳавоии ИМА (TACP) ва як мутахассиси ҳифзи ҳуқуқ (LEP) аз ҷониби тахминан 400-500 Толибон дар наздикии деҳаи До Аб камин гирифтаанд. Бо кумаки наздики ҳавоӣ, нерӯҳои эътилоф каминро баргардонданд ва тақрибан 270 Толибонро куштанд. Нерӯҳои эътилоф талафоте надидаанд.

Пас аз гирифтани гузоришҳо дар бораи ҷамъ шудани ҷангиёни Толибон барои ҳамла ба Пойгоҳи Амалиётии Калагуш, як взводи разведкачӣ аз батальони 1, полки 133 -юм, илова бар 20 сарбози афғон ва ду TACP -и Нерӯҳои Ҳавоии ИМА ва як мутахассиси ҳифзи тартибот (LEP) аз ҷониби як ҷуфт бо ҳавопаймо интиқол дода шуданд. аз чархболҳои Чинук ба минтақаи хурди фуруд дар дараи наздикии рустои До Аб. Ба нирӯҳои эътилоф номаълум, чандсад толиб минтақаи хурди десантиро иҳота карда, камин тайёр карда буданд. Он субҳ, ҳамин ки фуруд омадани чархболҳо ба лашкар аз ҳар сӯ ҳамла карданд. [1]

Нерӯҳо тирандозӣ карданд, дар ҳоле ки ду TACP барои дастгирии ҳаво радио карданд. Дар давоми рӯз зарбаҳои ҳавоии нерӯҳои ҳавоии F-16, F-15 ва AC-130, Super Hornets-и баҳрии ИМА ва AH-64 Apaches ва OH-58 Kiowas ба Толибон имкон надоданд, ки нерӯҳои эътилофро сарнагун кунанд. Як ҳавопаймои MC-12 дастгирии фармондеҳӣ ва назоратро таъмин кард ва дархостҳои дастгирии ҳавоиро аз TACP расонд, зеро деворҳои дараи баланд ба алоқаи радио аз замин халал мерасонданд. Дар охири рӯз, Чинукс як гурӯҳи нимаи нирӯҳои амалиётҳои махсуси ИМА ва фармондеҳони афғонро барои дастгирии нерӯҳои Эътилофи муҳосира фиристод. [1]

Вақте ки шаб фаро расид, Толибони зиндамонда ҳуҷумро қатъ карданд ва кӯшиш карданд, ки аз майдони ҷанг ба нафақа бароянд. Ду AC-130, ки бо таҷҳизоти инфрасурх муҷаҳҳаз буданд, Толибони ақибнишинро шикор карданд ва кӯшиш карданд, ки ҳамаи онҳоро бикушанд. Дар маҷмӯъ, Иёлоти Муттаҳида тахмин мезанад, ки 270 нафар аз Толибон кушта шудаанд. [1]

Пас аз ҷанг дар моҳи майи 2011 нерӯҳои Афғонистон ва Эътилоф талош накарданд, ки вилояти Нуристонро, ки таҳти назорати Толибон боқӣ мондааст, дубора ба даст дароранд. Ба ҷои ин, нерӯҳои Эътилоф давра ба давра дар қаламрави кишвар ҷорӯбҳо ё рейдҳо анҷом медоданд, то шумори ҷангҷӯёни ишғолгари Толибонро нест кунанд. Масалан, моҳи сентябри соли 2011 дар як амалиёти муштараки Афғонистон/Эътилоф дар ноҳияи Барги Матали Нуристон тақрибан 70 ҷангии Толибон кушта шуданд. [2]


2. Ҷанги Курукшетра

Ҷанги Курукшетра ё Ҷанги Маҳабҳарат байни Каураваҳо ва Пандаваҳо барои ба тахти салтанати Куру расидан сурат гирифт. Мувофиқи Маҳабҳарата, қариб ҳамаи ноҳияҳои Ҳиндустон дар ин ҷанг иштирок кардаанд. Мувофиқи Маҳабҳарата ва дигар адабиёти ведикӣ, ин бузургтарин ҷанг дар таърихи давраи ведикӣ дар Ҳиндустони қадим буд. Миллионҳо ҷанговарони Кшатрия дар ин ҷанг кушта шуданд, ки дар натиҷа фарҳанг ва тамаддуни ведӣ пош хӯрд. Ба ғайр аз подшоҳони саросари Ҳиндустон, қаҳрамонони Кшатрия аз бисёр кишварҳои дигар низ дар ин ҷанг ширкат варзиданд ва ҳама кушта шуданд. Дар натиҷаи ин ҷанг, Ҳиндустон ҳам дониш ва ҳам илм ва ҳам Кшатрияҳои қаҳрамон надошт. Ба тарзе фарҳанг ва тамаддуни ведӣ, ки дар авҷи рушд қарор дошт, якбора несту нобуд карда шуд. Тамаддуни тиллоии ведии Ҳиндустони қадим бо анҷоми ин ҷанг ба охир расид.


Султанати Деҳлӣ аз 1206 то 1526

Султонияти Деҳлӣ асосан ба ҳокимони мусалмоне дахл дорад, ки Ҳиндустонро тавассути Деҳлӣ идора мекарданд. Ин асосан пас аз он ба амал омад, ки Муҳаммад Ғорӣ Деҳлиро пас аз мағлуб кардани Притвираҷ ба даст овард. Пас аз забт шудани Притвираҷ, Султони Деҳлӣ ба дасти яке аз генералҳои Ғорӣ ва маъруф ба Қутубуддин Айбак гузашт. Дар охири асри 12, ӯ як қатор ҳукмрононро таъсис дод ва ин сулола ҳамчун сулолаи ғуломон номида шуд, зеро ҳокимон ғуломони ҳарбӣ буданд. Дар бораи таърихи султонияти Деҳлӣ дар Ҳиндустон маълумоти бештар гиред.

Дараҷаи сулолаи Деҳлӣ то Бенгалия дар шарқ ва Деккан дар ҷануб буд. Ҳатто чунин як султонияти бузург бо таҳдидҳои доимӣ аз Ғарби Шимолӣ рӯбарӯ буд ва инчунин зери фишори сиёсати дохилӣ дар дохили ашрофони мустақил қарор дошт. Дар подшоҳӣ нооромӣ ва нооромӣ вуҷуд дошт, зеро панҷ сулолае, ки бархостанд ва афтоданд, аз он ҷумла сулолаи ғуломон, сулолаи Хилҷӣ, сулолаи Туғлак, сулолаи Сайидҳо ва сулолаи Лодӣ буданд. Маҳз дар зери сулолаи Хилҷӣ аксари Ҳиндустони Ҷанубӣ забт карда шуд. Ҳудуд ҳеҷ гоҳ муқаррар нашудааст ва ба қобилияти ҳоким вобаста аст, ки то чӣ андоза ӯ метавонист забт ва назорат кунад.

Самаранокии ҳоким дар ин муддат комилан аз қобилияти ӯ барои забт кардани ҷойҳое, ки дар наздикии шоҳроҳҳои ҳарбӣ ва роҳҳои тиҷоратӣ афтодаанд, андози заминро барои даромадҳои давлат ҷамъоварӣ карда, бар ҳокимони ҳарбӣ ва иёлот вобастагӣ дошт. Кишоварзӣ ва фаъолиятҳои марбут ба он сарчашмаи асосии рӯзгузаронӣ дар салтанат буданд, аммо аз сабаби нооромиҳои сиёсӣ ва ноустуворӣ деҳқонон азоби зиёд диданд. Дар ин муддат забони форсӣ то андозае дар ҷойҳое, ки қудрат ҷамъ шуда буд, рушд кард.


Дигар рӯйдодҳои муҳим:

21 апрели 1816: Шарлотта Бронт ва Эумл, нависанда ва шоири корнишӣ -англисӣ таваллуд шудааст Инчунин бихонед - Рам 'бхактҳо вақте ки тавонотар мешаванд, дар Айодхя маъбад месозанд: Анил Виж

21 апрели 1865: Авраам Линколн ва қатораи дафни rsquos Вашингтонро тарк мекунанд

21 апрели 1918: Ҷанги Якуми Ҷаҳонӣ: Асси муборизи олмонӣ Манфред фон Рихтофен, маъруф бо & ldquoБарони сурх & rdquo, дар болои Вокс-с-Сомме дар Фаронса тир хӯрда кушта шуд.

21 апрели 1963: Битлз бори аввал бо Rolling Stones мулоқот мекунад

21 апрели 2012: Ҳалокати қатор дар Нидерландия. Бар асари бархӯрди ду қатораи мусофирбар дар наздикии Слотердиқ дар минтақаи Амстердам тақрибан 117 нафар маҷрӯҳ шуданд. Ҳеҷ яке аз қатораҳо аз рельс берун нашуд.

21 апрели соли 2016: Президенти ИМА Барак Обама сафари 4-рӯзаро ба Бритониё бо Мишел Обама оғоз мекунад


Сикандар Лодхи (милодӣ 1489-1517)

Вай беҳтарин се ҳокими Лоди буд. Вай Бихар ва Раҷаи Тирхутро забт кард ва бо Алауддин Ҳусайншоҳи Бенгал шартномаи дӯстӣ баст. Дария Хон губернатори Бенгалия таъин карда шуд. Сикандар бо забт кардани Дхолпур, Чандери ва ғайра империяи худро васеъ кард. Ӯ ба ашрофони худ ва Ҷагирдорҳо, ки онҳоро сахт саркӯб мекард, ҳушёрии қатъӣ мебурд. Вай системаи ҷосусии муассирро таъсис дод ва системаи аудити ҳисобҳоро ҷорӣ кард.

Вай маҳдудиятҳои тиҷоратро сабук кард, ки ба пешрафти иқтисодии мардум хеле мусоидат мекард. Вай "Газ-и-Сикандар" -ро (ҳавлии Сикандар) 39 рақам ё 32 дюйм барои чен кардани заминҳои кишоварзӣ ҷорӣ кард. Вай пойтахти худро аз Деҳлӣ ба Агра, шаҳре, ки аз ҷониби ӯ таъсис ёфтааст, интиқол додааст. Деҳаи Сикандара, дар наздикии Агра, ки дар он қабри Акбар истодааст, ба номи Сикандар номгузорӣ шудааст. Ӯ суннии мӯътамад ва як мутаассиби мусулмон буд. Вай таҳаммулпазирии мазҳабӣ надошт ва андози Ҷазия ва Ҳоҷиро аз ҳиндуҳо ситонд. Ӯ сарпарасти либералии санъат ва мактубҳо буд. Вай бо номи тахаллуси Гулрухӣ ба забони форсӣ байтҳо менавишт.


Воқеаҳои таърихӣ дар соли 1526

    Саксония ва Ҳессе Лигаи Готаро (лигаи шоҳзодаи протестантӣ) ташкил медиҳанд Фаронса Дофин Франсис ва бародари ӯ Ҳенри, ки чаҳор соли асирӣ дар Испанияро тибқи Шартномаи Мадрид шоҳи Фаронса I аз Испания шоҳ Франсиск I сар карда, барои падарашон Франсис I иваз карданд. аз асорати испанӣ ба Фаронса бармегардад

Ҷанги якуми Панипат

21 апрел Ҷанги якуми Панипат: Фатҳкунандаи Осиёи Марказӣ Бобур Султон Иброҳим Лодиро мағлуб карда, дар Ҳиндустон Империяи Муғулистонро таъсис дод

    Шӯриши 1-уми ғуломон дар Амрикои Шимолӣ дар Сан Мигел де Гуалдеп, шаҳраки испанӣ (ҳоло як қисми Каролинаи Ҷанубӣ) монархияи инҷилии олмонӣ ба Лигаи Шмалкальдик Папа Клеменс VII ҳамроҳ мешавад, Фаронса, Генуя, Венетсия, Флоренсия ва Милан Лигаи зиддифрансавии Коняк Чор боқимонда киштиҳои Экспедитсияи Испания Лаоиза ба уқёнуси Ором шино мекунанд, ба қарибӣ дар тӯфон ҷудо мешаванд, танҳо як нафар бомуваффақият ба ҷазираҳои Списер мегузарад) Парҳези Шпайер ҷамъ мешавад, ки дар натиҷа Фармони Шпейер, ки муваққатан фармони 1521 -ро қатъ мекунад (манъи папаҳои таълимоти Лютер) ба лютеранизм ва дигар "ислоҳот" имкон медиҳад, ки дар саросари Олмон бемамониат таблиғ шаванд.

Ғалаба дар Ҷанг

29 август Ҷанги Мохачс: Дар як ҷанги ҳалкунанда Империяи Маҷористон аз ҷониби Империяи Усмонӣ таҳти роҳбарии Сулаймони Бузургвор забт карда шуд


Султанати Деҳлӣ аз 1206 то 1526

Султонияти Деҳлӣ асосан ба ҳокимони мусалмоне дахл дорад, ки Ҳиндустонро тавассути Деҳлӣ идора мекарданд. Ин асосан пас аз он ба амал омад, ки Муҳаммад Ғорӣ Деҳлиро пас аз мағлуб кардани Притвираҷ ба даст овард. After Prithviraj was captured, the Delhi Sultanate went into the hands of one of Ghori’s generals known as Qutub-ud-din Aibak. During the end of the 12th century, he established a series of rulers and this dynasty was called as the slave dynasty since the rulers had been military slaves. Read more about the history of the Delhi sultanate in India.

The extent of Delhi sultanate was till Bengal in the east and Deccan in the south. Even such a big sultanate faced constant threats from the North West and was also under pressure from internal politics within independent nobles. There was instability and unrest in the kingdom as there five dynasties that rose and fell which includes Slave dynasty, Khilji dynasty, Tughlaq dynasty, Sayyid dynasty and Lodhi dynasty. It was under the Khilji dynasty that most of South India was conquered. The territory was never fixed and depended upon the ability of the ruler as to how much was he able to conquer and control.

The effectiveness of a ruler during this time depended entirely upon his ability to conquer the places that fell near military highways and trade routes, collect land tax for revenue of the state and have firm authority over military and state governors. Agriculture and its related activities were the main source of livelihood in the kingdom but due to continued political unrest and instability, thepeasants suffered greatly. During this time, Persian language developed to a great extent at the places where power was concentrated.